قافیه شعر خدا*

یکی بود یکی نبود و بگو تو کجا بودی

آری میدانم که تو بعد از خدا بودی

آب و خاک درهم ریخته شد و تن معنا گرفت

یادت می آید روزی را که از جنس گِل بودی

روحی در گِل دمیده شد و غوغا کرد

مطمئن باش که بی روح بی معنا بودی

این روح در اوج دمیدن به معرفت رسید

تو در این راه همان مسافر بی پروا بودی

گفتی یا رب اهدنا الصراط المستقیم

گر غیر از این میرفتی بی شک گمراه بودی

تا که عش از در رسیدو دیده رادر خون نشاند

بدان که تو بی عشق ذلیل و رسوا بودی

دور و برت پر از شیاطین و گناه بود

اما میدانم که تو معصوم و بی گناه بودی

لبیک گفتی دعوت حق را در احرام سفید

آری تو همان قافیه شعر خدا بودی

*منظور از قافیه شعر خدا انسان معصوم و پاک سرشت است.

سجاد احمدیانی  28/3/1387    پاوه

! کلیه حقوق اشعار این وبلاگ مربوط به سجاد احمدیانی بوده و هرگونه کپی برداری بدون درج نام شاعر و وبلاگ هورامان ممنوع میباشد.

پاییزی ڕه نگ زه رد ،زه ردش که رده ن دار

نیشتــه ن جه پای دار ،دڵ به تـــه مای یار

خـــۆڏا مــه زانـــۆ ســه خــتـه ن ئینتــــظار

داخــم کـــه ی بـوینــو گـــۆڵانــی وه هـــار

سروده شده در شب سوم آموزشی خدمت سربازی (اراک)

08/08/1386

په ی به هانێوه مه گێڵو تا که دڵ ڕسوا که رو

جه وه ڵاتو دڵیه نه  هۆرزو کودتا که رو

بگنو ئه و گیانو هه نا سه و بێ گیانو عاشقی

سۆچنو ڕیخه و نا ئۆمێـڏی به شکو دڵ ئه حیا که رو

ماچانێ چی شاره نه وه شه سیایی گم بیه ن

ئینه گیڵو جه شۆنه ش ئاقیبه ت په یـڏاش که رو

بو به اسرافیڵو ئه شقیو فو که رو سورو دڵی

تا وه ڵێ قیا مه تی ، قیا مه ته ی به پا که رو

نه نه باوه ڕ نه که ری ،ئینه گردش فیلم بێ

چۆن نمه تا وونه دخاڵت جه کارو خۆڏای که رو

چی سکانسه  کارگردان کات به چۆن که ئه من

په ی به هانێوه مه گێڵو تا که دڵ رسوا که رو

سجاد احمدیانی   20 /06/1388 پاوه

ئی دڵ بیه ن عاشق جه نۆ

ته رسه ش هه نه بواچۆ ش په نۆ

مه تاوۆ چه مش چۆ که نۆ

یاره م بێ عه یبو عاره نی

ئه شکت پێسه ش وسته ن که لێم

بیه ن بایس په ی خجڵنێم

سه رتاوارو نه تۆی دڵیم

حه رفێ ته مێت دیاره نی

سجاد احمدیانی 05/05/1386   کرمانشاه

پیاو ئارۆی

وه‌ خته ن شێت بونه چی وه ضعو حاڵه‌ ی

که‌ س نمه‌ په رسۆوه‌ چی زوانه لاڵه‌ ی

با په ێت بواچو ده رده و فه رهه نگیم

په ێت تاریف که رو جه دنیای ڕه نگیم

قۆ میو هامسائیو براو برادری

کڵ فۆ تیای بیێ به چاولیگه ری

زه ماننه بیه به ماه عه سه ڵ

پێسه و قسێ شێتی بۆ ضرب المثڵ

په رسه بی مه سێج د ڵداری بی چه ت

دوعاو مامۆسان ئیتر نمه و ڕان په ت

دۆره و چه پڵێو گورانیان سه رشی

پوڵ بی گورانی ، پوڵ بیه ن وه شی

سیا چه مانه لوا ئاستش جیا

ڕه پ و پاپ و جاز تاره شا نیا

قازانه ڕه شێو دوریێو په ڵاس

بینانێ ده ستۆ مواچان بێ کڵاس

دین و مه وعزه و خۆداشناسی

بی به پۆست مۆدڕن بی دمۆکراسی*

مۆبایل بیه ن به قسه ئاورو به ر

پیرو جوان په نه ش ڕۆزگار مه دان سه ر

گۆره وه بازی بی به بلوتوز

قسێ و قه دیمیان بێنێ جوکی روز

ڕه حم نه مه نه ن انصاف هه ر پاسه

برا په ی برای نمه کریۆش تاسه

ده گا نشینی گرد کۆچشان که رد شار

بێ خه ڵکو ده گای چوڵ بیه ن هه وار

پیرێچ نه مه نێ تا ئاوات بوازان

یا گێ شابازان کۆر کۆرێ موازان

سه جاد ئه حمه دیانی

30/5/1388

11 شب

*منظور از دموکراسی همان دموکراسی است که زائیده  تکنولوژی بوده و به موازات ورود تکنولوژی در جوامع سنتی انتشار یافته وفرهنگ بیگانه را در این جوامع گسترش داده است.

شیعره کیم

ئازیزم لایه ی  که ر و، بدیه وه  ئه و شیعره کیم

بابزانی چه نی تو مه ن هه و خوداو شیعره کیم

نا جه ویرت شیعره کانـــم وانینــمی پیوه ره

ئیسه بی تو چون هه تیم بی ناز که وتی شیعره کیم

****

ئینه شیعره ن یا کو زو خه ن ئه من نویستم به قلم

به ینیوه ن  ئیزرائیل که و ته ن گیانوو شیعره کیم

گرد شه وه ی خو فو خه یالت مه گیرو سه ره رام

لال مه وو، مه گنو تره تر زوانو شیعــــره کیم

****

جارجاره ی کاسه و صبوریم مه وو ساریش مه مجیو

ته نیایی و بی تاقه تی مه و زان که له لا شیعره کیم

ره حمت بو و به لا چه میوه بدیه ئه و کونجو دلیم

به لکو به غه مزه و چه مانت، معناگیرو شیره کیم

سه جاد ئه حمدیانی25.05.2009       (کرماشان)

شب شدو خلوت ماه و ستاره من است

امشب دوباره خدا میزبان دعاهای من است

دعایی که از لبانی خشک و دستانی سرد برخاسته

دعا هایی که بر خاسته از سکوت صدای من است

***

باز باران ولی این بار بی ترانه

سکوت باران هم از ترس نگاه های من است

سالهاست که  نگاهم با نگاه تو آشناست

ولی آینه چشم هایت بیزار چشمهای من است

***

امشب آنقدر در این کوچه آمدم و رفتم که

وجب به وجب خاک این کوچه مونس پاهای من است

این صدای الله و اکبری که چندین بار در روز میشنوی

صدای اذان نیست بلکه تکبیرهای زیر تابوت من است

*** 

  به گمانم فردا خورشید طلوع نخواهد کرد

چونکه خورشید هم در پس گناهان من است

گناهی که میتوان آن را عشق نامید

همان عشقی که موهبت خدای من است

 سجاد احمدیانی          05/05/1388        پاوه

شه وه ی جه خه یاڵو تۆ

ئه منو تۆو شه وه و خه یاڵ

تۆو  شه وه جه آسمان

جه زمین ئه منو خه یاڵ

چوارده شه وێ به ته مات

نیشتان به ته ماو شه وێ

پوژنابێشه ره دیڏه ت

ره شی زۆڵفانو شه وێ

ئیسه به ر که و ته ن دیڏه ت

عه شقت که وته نۆ دڵه ی

مواچی وه روه دمو رووت

 رۆ  تۆنوو  رۆ کۆڵه ی

وه خته ێ به رمه گنۆ دیڏه ت

سه وایێش مه که ران جه ژنه

به ڵام تا تۆ دوره نی

په ئه من بی مانان جه ژنه

ئازیز ئه من چون مه وله وی

په ی تۆ په شێوه ن حاڵم

 یا خوا نه شێویۆ شیوه ت

هه ر پا سه شێونات حاڵم

14/11/1387

سجاد احمدیانی 

زبان هر قوم معرف فرهنگ و تاريخ آن قوم ميباشد بررسي جنبه هاي تاريخي زبان موجب رفع ابهامات و شناخت کافي از تاريخ تکامل فرهنگ وشکل گيري آن ميشود. اينجانب در اين مقاله سعي نموده ام با جمع اوري نمونه هايي از نوشته ها و اسناد وکتاب هاي زبان شناسي وتاريخي به برسي تاريخ کهن زبان هورامي بپردازم .

 واژه هورام از اورام آمده وگاهي در تاريخ ابراهيم به اورام نامبرده شده، بعضي از جغرافي دانان معتقدند که مريوان همان مروان و هه ورام همان اورام بوده وهردوي آنها برادر بودند. اين نظريه را زبان شناسان بزرگي چون ((هورات)) و((دارمستتر)) تائيد نموده اند ودر نتيجه استنباط ميگردد که ريشه زبان هورامي در تاريخ وفرهنگ زردشت جاي دارد .

دڵ ئه‌گه‌ر شه‌یدا به‌ خاڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

چاو که‌ مه‌ستی چه‌وی کاڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

که‌یف و خۆشیم لێ حه‌رامه له‌ش سه‌راپا پڕ له‌زام

گه‌ر عیلاجم به‌ خه‌یاڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

گوڵ وه‌کوو خارێ له‌ دڵ چێ ئه‌ر ببێته‌ مه‌نزڵی

گوڵشه‌نی لاله‌ی که‌ماڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

وا جگه‌ر سووتا له‌ داخت بوو به‌ لانه‌ی ئاخ و داخ

مه‌رهه‌می غونچه‌ی جه‌ماڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

سازی سینه‌م بێ نه‌وایه‌ ،چۆن نه‌وای بێ بێ نه‌وا

هه‌ر نه‌وایه‌ک بۆ ویسالی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

رۆحی شیرین وه‌کوو فه‌رهاد با بچێ ره‌نجی به‌ باد

مه‌ی زه‌ده‌ی مه‌ی کۆنه‌ساڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

به‌زمی عه‌شقه‌ ساقیا ده‌ی بێنه‌ مه‌جلیس جامی مه‌ی

گیان که‌ مه‌ستی لێوی ئاڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ

بولبولی شه‌وقم به‌ (هاوار)ه‌ به‌ڵام ئه‌ر له‌ هه‌وار

فێنکی دڵ به‌ شه‌ماڵی تۆ نه‌بێ من نامه‌وێ